Gehaakte kippen

Ik had ze al heel lang op mijn lijstje staan om te maken.

Ik was ze al helemaal vergeten totdat ik ze op facebook voorbij zag komen.

Oh ja, die kippen, die zijn zo leuk.

En nu niet meer getreuzeld maar gelijk aan de slag gegaan. 

Ze moesten natuurlijk ergens in komen te staan. 

Maar eens bedenken hoe dat te gaan doen.

Ik bedacht ineens dat ik ook eens kerstboompjes maakte.

En die had ik ook op deze manier gedaan.

Ik heb de ronde lapjes aan elkaar genaaid en die gevuld met stenen.

Daarna goed dichtgebonden met de stok erin en wat lijm voor de zekerheid.

Daarna versierd met mos. Dat kwam allemaal van het garagedak waaien,

ik heb inmiddels een schoenendoos vol.

Nog wat takjes, eitjes en beestjes ter versiering.

De twee schaapjes zijn een kledingbank vondst.

Ze zaten in een zak met oude babykleertjes.

En aangezien wij er niks mee doen, mocht ik ze mee naar huis nemen.

Mocht je de kippen ook willen maken,

als je zoekt op google op kip op stok haken, kom je het gelijk tegen.

De draad weer oppakken

Ja mensen, jullie zien het goed. 

Ik ben er nog. Begin juli vorig jaar schreef ik mijn laatste berichtje.

De lust en inspiratie ontbrak om te bloggen.

Ik wil toch graag steeds weer iets nieuws laten zien en dat wordt

lastig na zoveel jaar.

Ik heb absoluut niet stil gezeten. Ik ben nog altijd druk aan het haken

en af en toe breien. Het echte prutsen ehh, knutselen doe ik weinig meer.

Ik heb er helemaal geen inspiratie voor en ook geen zin in.

Maar wie weet, komt die tijd ooit weer terug.

Vorige week had ik ineens zin om wat kleins en simpels te breien.

Ik heb nog veel dun garen liggen dus dat leek me wel 

geschikt voor dit kleine poezen gezinnetje.

Ze zijn zo gebreid maar het afwerken is nog wel een dingetje.

Langer werk dan het breien zelf.

Kijk ze daar eens lekker stappen. Ze hebben gelijk maar de bergen opgezocht.

Ook dit lieve vosje rolde nog van de naalden.

Hij is lekker aan het wandelen tussen de sneeuwklokjes.

 

Kleine dekentjes breien

De meesten van jullie lezen volgens mij ook de blog van Elizabeth, Bussy Bessy.

Ze is heerlijk bezig met het breien van dekentjes. En zoals dat vaak gaat met ons,

we steken elkaar aan. We gingen al snel aan de slag

Veel app contact over en weer, zo van welk patroon doe jij en met welke kleur?

Zo werd er veel gebreid en gebept.

Deze twee kwamen er uit mijn naalden gerold.

Een lief en een stoer dekentje.

Een bestemming komt er vast wel voor.

Ze zijn niet zo groot, ongeveer 60 bij 80 cm.

Ze kunnen ook goed gebruikt worden voor prematuur baby's

in het ziekenhuis. 

(Het is geen grijs maar een soort van yeans blauw.) 

Maar ook voor een wieg of kinderwagen of in de maxi cosi.

Ze zijn allebei gebreid met acryl op naald 4,5.

De volgende is intussen zo goed als af. 

Die heb ik van katoen gebreid.

Langs de rivier

Vanmiddag fietsen we de andere kant van ons dorp op. 

We kwamen aan het einde van het dorp langs de rivier uit.

We hebben daar even gezeten en wat gedronken.

Het uitzicht verveelt nooit.

Naar de andere kant toe de spoorbrug.

Langs het talud bloeien de laatste paar jaar prachtige bloemen.

Thuis even opgezocht, het blijkt de rode valeriaan of spoorbloem te zijn.

Even van dichtbij.

Aan de rand bloeiden ze ook in het wit.

Gewoon een zee van deze prachtige bloemen.

Wat dichterbij huis kwamen we ook weer langs de rivier.

Hier staan volop bomen en is het heerlijk om te zitten als het

erg warm is.

Ik plukte ook nog een klein bosje voor thuis op tafel.

Ze ruiken ook nog eens heerlijk en het blijkt dat ze 

goed geschikt zijn als snijbloem.

Ze staan inmiddels alweer mooier dan hier op de foto.

Mint groen baby vestje

Bij het dekentje voor Moldavië heb ik ook nog een vestje met mutsje gebreid.

De kleur komt het meest overeen op de eerste foto.

Ik heb voor het groen gekozen omdat dit voor een jongen en een meisje kan.

En wit is zo erg besmettelijk. 

Ik heb een heel eenvoudig patroontje gebruikt.

Vaak zijn die het mooist.

Ik heb de smaak van het breien weer te pakken.

Ik ben inmiddels een klein dekentje aan het breien.

Gehaakt wordt er op het moment niet.

Granny dekentje

Het blijft leuk om deze eenvoudige granny square te haken.

Deze keer maakte ik grotere blokken wat ook weer een

ander effect geeft.

Het bleef een rustig dekentje omdat ik niet veel kleuren gebruikte

en weinig varieerde met de kleuren.

Er kwam ook al snel een bestemming voor het dekentje.

Regelmatig krijgen we een nieuwsbrief over de belevenissen

van de predikant in Modavië die daar zoveel mooi werk doet.

Deze keer stond erin dat hij weer vader hoopt te worden.

Dus zodoende wist ik gelijk voor wie dit dekentje zou worden.

Als het door kan gaan, hoopt hij zelf in juni naar Nederland te komen voor 

een week en anders gaan we een pakket opsturen.

Het dekentje is ongeveer 85 cm. breed en 120 cm. lang.

Heel geschikt dus voor een ledikantje.

Gehaakt met acryl op naald 5.

Nog eens dicht bij huis

We liepen nog een rondje dichtbij huis.

Dit keer de andere kant op.

Vlakbij is een zogenaamde wiel. Ooit ontstaan bij een dijkdoorbraak.

Een prachtig stukje. Als er vroeger ijs lag, mochten we daar nooit komen van

mijn moeder. Het ijs was daar onbetrouwbaar en de wiel heel diep.

Geen idee of dit echt zo is.

Vervolgens gingen we de wijk weer in.

Overal staan de seringenbomen zo mooi in bloei.

En ook even ruiken natuurlijk.

Dit vond ik zo mooi. Het donker roze van de seringen en daarachter

een boom in zacht roze. Geen idee wat voor boom dit is.

Even dichtbij.

Dit is een laantje van heel vroeger. Op oude foto's is dit laantje veel te zien.

Het wordt de Boslaan genoemd. Maar een bos is er niet.

Maar misschien wel vernoemd naar iemand die zo heette.

Maar knotwilgen staan er wel.

Weer een andere seringenboom.

De gele iris staat ook in bloei.

En zo waren we weer thuis gekomen.

Vandaag fietste ik langs een sloot, ook weer dichtbij huis en

daar zaten zwanen met 8 jongen.

Prachtig, fiets neergezet en snel de telefoon erbij.