Ik heb in al de jaren dat we hier wonen al heel wat keertjes voor dit raam gestaan.
In de lente als de boom bloeit. In de zomer als er kinderen met rubber bootjes varen.
Maar zeker in de winter als er ijs ligt. Dit laatste is wel een paar jaar geleden.
Maar nu is het weer genieten.
Genieten van de drukte op het ijs.
En ook genieten van de vogels die zich in het wak vermaken.
En zo zag het er vanmorgen uit. De ongerepte sneeuw.
En de vogels die ik net gevoerd heb.
En ook kijken met weemoed.
De laatste keer dat we schaatsten, waren we hier nog met onze kinderen op het ijs.
En diverse mensen uit de buurt van onze eigen leeftijd.
Nu zie je een nieuwe generatie van vaders en moeders met hun kinderen.
En de mensen van toen, die zie je niet meer.
Ik ook niet, soms nog wel even die kriebel maar niet genoeg
om ook de schaatsen op te zoeken.
Ik ben met heel andere dingen bezig. Behang van de muur halen en de laatste
restjes met schuurpapier van de muur halen zodat er een gladde muur over blijft.
Klaar om behangen te worden. Maar dat ik daar zin in heb,
dat kan ik nu niet echt zeggen. Maar je moet er wat voor over hebben.




